Πώς ετοιμάζω τις σχολικές γιορτές στην τάξη (χωρίς να διακόπτεται ο ρυθμός μας)

Κάθε σχολική γιορτή φέρνει μαζί της έναν μικρό πειρασμό:

να κάνουμε κάτι εντυπωσιακό, διαφορετικό, “ξεχωριστό”.

Με τα χρόνια, όμως, έχω καταλάβει κάτι πολύ βασικό:
οι γιορτές στην τάξη δεν χρειάζεται να είναι παύση.

Μπορούν να είναι συνέχεια.

Όχι συνέχεια στο πρόγραμμα —
αλλά συνέχεια στον τρόπο που δουλεύουμε, συζητάμε, σκεφτόμαστε μαζί με τα παιδιά.

Τι έχω μάθει από άλλες γιορτές

Σε προηγούμενες σχολικές γιορτές παρατήρησα κάτι που επανερχόταν ξανά και ξανά:

• Τα παιδιά δεν θυμούνται όλες τις λεπτομέρειες

• Θυμούνται όμως:

  • πώς ένιωσαν

  • τι συζητήσαμε

  • αν κάτι συνδέθηκε με την καθημερινότητά τους

Θυμούνται τις έννοιες, όχι τις οδηγίες. Τις στάσεις, όχι τις πληροφορίες.

Και κάπου εκεί άρχισα να αλλάζω τον τρόπο που προετοιμάζω τέτοιες μέρες.

Τι θέλω να “κρατήσουν” τα παιδιά από μια γιορτή

Όταν πλησιάζει μια σχολική γιορτή, η ερώτηση που με καθοδηγεί δεν είναι:

«Τι θα κάνουμε;»

Αλλά:

«Τι αξίζει να μείνει;»

Για τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών, αυτό που θέλω να κρατήσουν τα παιδιά δεν είναι ονόματα ή πληροφορίες. Φυσικά, και θα μιλήσουμε και γι' αυτά γιατί η γνώσεις έχουν τη δική τους αξία.  Αλλά και οι γνώσεις μένουν όταν αγκιστρώνονται σε κάτι άλλο. 
Είναι ιδέες που μπορούν να επιστρέφουν ξανά και ξανά στην τάξη:

• ο τρόπος που μιλάμε

• ο τρόπος που ακούμε

• ο τρόπος που μαθαίνουμε και δρούμε

Πώς ετοιμάζω φέτος τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών

Φέτος, ετοίμασα τη γιορτή με βάση τρεις απλές αρχές:

– Λίγες έννοιες
Καλύτερα τρεις αξίες που μπορούν να συζητηθούν ουσιαστικά, παρά πολλές πληροφορίες που θα ξεχαστούν.

– Σταθερός ρυθμός
Οι δραστηριότητες να “κουμπώνουν” στη ροή της τάξης, χωρίς άγχος ή βιασύνη.

– Κοινό νόημα
Να υπάρχει κάτι που να μας ενώνει ως ομάδα και να λειτουργεί ως σημείο αναφοράς.

Έτσι, η γιορτή δεν γίνεται ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά μέρος της καθημερινής παιδαγωγικής μας πρακτικής.

Γιατί μου αρέσει να ετοιμάζω τα υλικά με αυτόν τον τρόπο

Όταν η προετοιμασία μιας γιορτής ξεκινά από το γιατί και όχι από το τι,
τότε όλα αλλάζουν:

• οι δραστηριότητες αποκτούν συνοχή

• τα παιδιά συμμετέχουν με νόημα

• και η τάξη δεν “επιστρέφει” απλώς στο πρόγραμμα μετά τη γιορτή — συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε

Αυτός είναι ο τρόπος που προσπαθώ να δουλεύω τις γιορτές τα τελευταία χρόνια.
Ήρεμα. Με σκέψη. Με σεβασμό στον ρυθμό της τάξης.

Τα υλικά αυτά μπορείτε να τα βρείτε εδώ!

Εσείς πώς νιώθετε για τις γιορτές και πώς σας αρέσει να τις προσεγγίζετε στην τάξη;